porady domowe

Prasowanie to jedna z najbardziej nielubianych czynności domowych. Trudno jednak wyobrazić sobie życie bez żelazka.

Pod wpływem wysokiej temperatury i pary wodnej, wiązania w cząsteczkach polimerów tworzących włókna tkanin rozluźniają się, co pozwala na ich prostowanie. Już w VII wieku fakt ten wykorzystywali Chińczycy, którzy do prasowania jedwabiu używali rondli napełnionych rozpalonym węglem.

W XXII w żelazko stanowi gładki blok żelaza, który nagrzewano na płycie kuchennego pieca. Bezwładność cieplna bloku metalu pozwalała na utrzymanie wysokiej temperatury przez kilka minut. Potem konieczne było ponownie nagrzewanie. Rewolucyjnym udoskonaleniem było więc wyposażenie żelazka w mały pojemnik na rozżarzony węgiel drzewny a potem w żelazną sztabkę.

Żelazko elektryczne skonstruował 1882 roku Henry Seeley, który umieścił w jego wnętrzu elektrycznie podgrzewaną spirale grzejną. Później dodano termoregulator, a także urządzenia nawilżające. Wkrótce powstały też specjalistyczne urządzenia przemysłowe „stoły prasowalnicze”, magle, a nawet maszyny do prasowania koszul.

W ostatnich dekadach urządzenia do prasowania szybko zmieniały się, udoskonalały i różnicowały. Dziś, kupując żelazko, powinniśmy więc zwrócić uwagę na kilka parametrów, o którym naszym prababciom nawet się nie śniło.

-ilość wytwarzanej pary wodnej
-maksymalna tempoaratura
-mocniejszy pojemność zbiornika na wodę
-powłoka
-uchwyt
-automatyczny wyłącznik
-blokada kapania
-funkcja „uderzenia pary”
-wytwornica pary
-elektroniczny termostat

Dobre nowoczesne żelazko to jednak nie wszystko, bo doskonałe prasowania to prawdziwa sztuka. Warto więc czasem skorzystać ze sprawdzonych rad poprzednich pokoleń. Z reguły najłatwiej jest prasować tkaniny jeszcze wilgotne, które zamiast wirowania, zostały tylko lekko odciśnięte i rozwieszone „do ociekania”.